Praag krabbelt op

Na twee weken Alpen in Oostenrijk besluiten we over Praag naar Nederland terug te rijden. Het zouden een paar dagen vol indrukken worden. Dat begint al als we over de grens door een bosrijk landschap rijden. Overal slanke dames die langs de weg staan te liften. We wuiven dat we vol zitten,meteen ruimte meer. En ze wuiven terug. Vriendelijk volk hier. Andere auto's stoppen en soms zien we dames ook weer uitstappen. Er gaat ons een lichtje branden. Kilometers lang volgen we dit tafereel. Eigenlijk zijn we steeds meer verbaasd. Zoveel anerexia slanke dames telt heel Nederland niet. Als je blaast dan liggen ze van de weg af zo mager zijn deze vriendelijke dames. Gelukkig na kilometers bossen en wat kleine dorpjes het bord Praag 100 km. Beetje troosteloos is de weg naar Praag wel, oude huizen kapotte fabrieken ik wordt er niet vrolijk van. We volgende de rivier de Moldau en rijden de buitenwijken van de stad in. Ergens hier moet de camping zijn. De omgeving oogt er niet naar om de weg te vragen. We zien we eens soort gevangenis, hoge hekken met prikkeldraadrollen. Tot onze verbazing zien we bord camping staan op het hek staan. Bij de slagboom zien we tenten achter het hek. Ook in de tijd van de USSR bleek hier een camping te zijn hoorde we later. Toen was het hek om de Westeling uit de stad te houden. Nu is het hek er om diefstal te voorkomen. Hetzelfde hek maar omgekeerd qua functie. We accepteren heg maar. Honderd meter van de rivier en we kunnen die niet zien liggen. Onze tent staat tussen betonnen muren. We voelen ons opgesloten. Alle reden om snel de stad in te gaan. De auto laten we achter, we zijn bang geworden. Met de tram de stad in. Dichtbij het centrum zien we ineens het AHold logo. Dat voelt weer vertrouwd zo'n supermarkt van Hollandse makelij. De binnenstad is gewoon echt gezellig met overal kleine winkeltjes. Overal mensen alsof geld geen rol speelt. Wat een schril contrast met de sfeer in de buitenwijken. Het zal nog jaren duren voordat het Russische tijdperk achter de rug is. Daar is de brug over de Moldau met aan de overkant het kasteel. Hier zetelde vroeger de koning en nu is het vermaard congrescentrum. Wat een inkomstenbron moet dit zijn. Op plakkaten zie ik vele congressen staan. Hier komen tandartsen specialisten en economen dat is duidelijk. Nu begrijp ik waarom de binnenstad er zo mooi uitziet. Het kasteel is ook collossaal daar boven op de heuvel. Lopend over de brug naar het kasteel is het alsof je kleiner wordt. Het kasteel wordt steeds groter en de stad achter me kleiner. De lampen op de brug zijn geweldig mooi vol decoraties. Ja deze stad Praag is echt oud, nog geen moderne architectuur het is hier alsof de tijd heeft stil gestaan. Bij het kasteel is echter en helaas weinig te doen, een plein en wandelende congresgangers. Er is een tuin maar ook die is kaal. Het uitzicht op de stad is natuurlijk indrukwekkend, de rivier, de bruggen en al die oude gebouwen dicht op elkaar. Hier ligt geschiedenis. Tijd voor wat drinken, tijd voor hete soep, al dat wandelen en reizen maakt moe. Het eten is duidelijk als in Oostenrijk. Knoedelsoep en wienerschnitsel zijn het menu. De prijzen zijn wel anders, hier is een euro nog twee euro waard!